INDYWIDUALNE, GRUPOWE, Z PRZEWODNIKIEM, NOCNE
GODZINY OTWARCIA
CENNIK
DOJAZD, MAPY
WIEK IX - XIII, WIEK XIV, WIEK XV, WIEK XVI, WIEK XVII, WIEK XVIII, WIEK XIX, WIEK XX - XXI
Przeglądaj lub dopisz się do księgi gości
PRAWA AUTORSKIE
Strona główna >> O zamku >> Historia >> Wiek XVIII 
WIEK IX - XIII
WIEK XIV
WIEK XV
WIEK XVI
WIEK XVII
WIEK XVIII
WIEK XIX
WIEK XX - XXI
STRONA GŁÓWNA
     Jak już wspomniano, przez długi okres czasu zamek lipowiecki był pozbawiony opieki i popadał w ruinę. 
Proces ten zahamowała dopiero decyzja biskupa Felicjana Szaniawskiego. Zalecił on podjęcie odbudowy 
aktem erekcyjnym z końca kwietnia 1732 roku, przeznaczając warownię na dom poprawy dla duchownych. 
Opiekę nad nim powierzył krakowskiemu konwentowi misjonarzy ze Stradomia. 
     W 1789 roku, po śmierci biskupa Kajetana Sołtyka, władze austriackiego zaboru, na mocy reformy 
cesarza Józefa II, przejęły klucz dóbr lipowieckich wraz z zamkiem na rzecz skarbu państwa. W ten sposób, 
po przeszło pięciuset latach, Lipowiec przestał być własnością biskupstwa krakowskiego. 
     Prace renowacyjne, podjęte na początku czwartej dekady XVIII wieku, połączone były z przebudową i 
adaptacją zamku górnego do nowej funkcji. Dzieło rozpoczęte przez biskupa Szaniawskiego, dokończył w 
połowie wieku jeden z jego następców, biskup Andrzej Załuski. Prawie w całości utrzymano zasadniczy 
kształt starej zabudowy i obwodowych murów obronnych. Wyjątkiem był zespół przedbramia, który poprzez
zasypanie fosy, usunięcie mostu oraz rozebranie budynku bramnego, uległ całkowitej likwidacji. Przedzamcze 
natomiast zachowało swój dotychczasowy, gospodarczy charakter. 
     Zmianom uległo przeznaczenie większości wnętrz zamku górnego i układ komunikacji pionowej, 
zachowane do dziś. W nowej budowli skupionej wokół wewnętrznego dziedzińca, na parterze znajdowały się
pomieszczenia o charakterze gospodarczym, wozownia oraz skarbiec i refektarz. Na piętrze zachowano cele 
więzienne i urządzono pokoje mieszkalne, przeznaczone zapewne dla duchownych odprawiających tu 
rekolekcje lub dobrowolną pokutę. Kaplica ufundowana przez biskupa Andrzeja Załuskiego w 1754 roku, 
zajęła dwie kondygnacje środkowej części skrzydła zachodniego. Nowa klatka schodowa znalazła się w 
południowo-zachodnim narożniku budowli, zaś drugie piętro w większości przejęto na apartamenty biskupie. 
W trakcie tej przebudowy zachowano dawną wieżę obronną, dominującą nadal w sylwetce zam ku. 
Osiemnastowieczne prace renowacyjne spowodowały, iż zamek zatracił charakter budowli średniowiecznej i 
uzyskał cechy barokowe. 
FUNDACJA "PRO ANIMALS"
FUNDACJA "TARA"